Ongelukkige code

Soms maak je situaties mee dat je dingen voor je ogen fout ziet gaan. Je ziet het en denkt, o, alsjeblieft doe dat niet, daar komen ongelukken van. Dat gevoel had ik toen de coronapas in zicht kwam. Dat is toch iets dat je nú net even níet moet doen. Er is al zoveel ingewikkelde tweedracht. Dat ga je toch ook nog niet in een wet formaliseren. En hoeveel zoden zet deze regeling eigenlijk aan de dijk? Te weinig, lijkt me voor zoiets ingrijpends. Ik ben bereid ver mee te denken met de regering. Niemand heeft ervaring met pandemieën en telkens moeten ingewikkelde afwegingen worden gemaakt. Pas achteraf valt er te evalueren. Het vraagt om geduld. Dat is in de huidige samenleving niet ruim aanwezig. Ja, die coronapas helpt misschien een klein beetje tegen de dreiging van de ziekte, maar er is ook nog zoiets als een prijs.

‘Allemaal bij elkaar’, dat was de droom van mijn moeder en het is de droom van heel veel moeders met betrekking tot hun kinderen. Hoogtepunten waren het, als iedereen er was. Samenzijn. Ze heeft haar wens verkregen, want we trekken als zes broers nog altijd stevig samen op. Verdeeldheid, ruzie, verwijdering, je wilt het niet. De meeste ouders hebben er veel voor over om dat te voorkomen. Een overheid moet daar ook veel voor over hebben. Natuurlijk, botsingen zijn niet te voorkomen, maar deze coronapas valt echt onder de categorie: vragen om ongelukken.

Met het woord ‘verbinding’ wordt nog steeds kwistig gestrooid. Vanaf het moment dat het woord ‘hot’ werd, had ik er moeite mee. Ik vroeg mezelf af waarom. Ik deel de droom van  mijn moeder: ‘allemaal bij elkaar’. Misschien ligt hier juist mijn weerstand. Als een woord zoveel gebruikt wordt, betekent het dat er gevaar dreigt. Als er bijvoorbeeld veel over identiteit gesproken wordt, duidt dat op grote onzekerheid en gevaar op dat gebied. En je zou ook niet over ‘woningcrisis’ spreken als iedereen een huis had. Nee, omdat er grote woningnood is, daarom lees je nu elke dag over de wooncrisis. 

Ik bedoel maar te zeggen dat al dat gepraat over verbinding duidt op een crisis in ons samenleven. De samenleving dreigt uiteen te vallen. Het is beter om te zoeken naar de oorzaken hiervan, dan om telkens oppervlakkig over verbinding te spreken. Je ziet voor je ogen groepen mensen uit elkaar groeien en dat is crisis. De coronapas helpt ons daarbij niet echt de goede kant op. We moeten elkaar zolang mogelijk vasthouden. Dat betekent niet dat je debat uitsluit, zeker niet. We moeten debatteren en zo nodig op het scherpst van de snede. We moeten ons allemaal naar elkaar toe durven verantwoorden.

Sinds vorige week heb ik een keurige QR-code. Met behulp van mijn zoon staat hij op mijn telefoon. Prettig geregeld. Maar dat ik er nu erg blij mee ben? Nou nee.