Nieuw chagrijn

Nieuw leiderschap werd ons beloofd. Veel mensen verlangden ernaar en gaven hun stem aan D66. Daaronder waren niet weinig christenen. Veel van hen zijn inmiddels spijtoptanten. Waarom trappen we toch zo makkelijk in die val van mooie beloften, terwijl je toch gewoon kunt weten dat er niets van terecht komt? Ach ja, we doen in het leven natuurlijk veel tegen beter weten in. Op D66 stemmen valt daar ook onder. Alles anders, alles beter, van nu af aan, door mij. Kan dat opgeklopte gedoe niet gewoon een keer verboden worden? Jammer dat zo weinig mensen nog de sport van het nadenken beoefenen. Trouwens, gewoon even bijlezen kan ook al een stuk helpen. Had D66 niet die ‘wet voltooid leven’ in de steigers staan? Voor belijdende christenen toch niet echt een klein dingetje.

Rosanne Hertzberger schreef er afgelopen zaterdag (12 september) een sterke column over in het NRC. “Het befaamde kroonjuweel van D66, door hen eufemistisch ‘voltooid leven’ genoemd en door mij ‘zetje zelfmoord’” “Dat gaat over de parallelle werkelijkheid waarin vermogende blije boomers het op hun tachtigste wel welletjes vinden en die laatste vijf jaar van aftakeling graag mislopen.” “Het is een wereld die barst van de goede bedoelingen met gruwelijke gevolgen.”

In het NRC van die dag staat trouwens nog een artikel dat heel erg de moeite waard is. Het wordt ‘verluchtigd’ met een gewaagde cartoon. Twin towers die het gezicht van Rutte tonen en een heks die op een bezem komt aanvliegen. De laatste lijkt erg op minister Kaag. De teneur van het stuk is dat het midden verloren gaat. Het midden gaat meer en meer lijken op de flanken. “Er is geen matiging meer.” “De matiging is weg en het midden valt uiteen: ziet Den Haag wat het aanricht,” zo luidt de titel van het stuk van Tom-Jan Meeus. Het is geschreven mede naar aanleiding van de HJ Schoo-lezing die minister Kaag 6 september gehouden heeft in de Rode Hoed in Amsterdam. De lezing wordt gezien als de officieuze opening van het parlementaire jaar.

Minister Kaag greep bij die gelegenheid de kans om Rutte een sneer te geven. “Haagse trucjes, ritselen en regelen, partijpolitieke opzetjes – ze zijn aan haar niet besteed.” Voor haar is politiek zakelijke afspraken maken. Helaas betekent ‘zakelijk’ niet zelden ‘gevoelloos’. De sfeer in de formatie is tot onder nul gedaald. Er is veel chagrijn. Meeus: “Zo gaat de Haagse democratie lijken op landen waar polarisatie nog de enige motor van het politieke debat is. (…) Wat resteert is politiek waarin de deelnemers zich alleen nog van hun harde kant laten zien.” 

De polarisatie neemt nog steeds toe. Wereldwijd. Het heeft iets van een pandemie. Elk onderwerp lijkt besmet, alles wordt onmiddellijk op scherp gezet. Elkaar iets gunnen is er niet meer bij.Deze houding lijkt ook christenen te besmetten. Ik weet niet wat, maar er is iets gebeurd, of beter gezegd er gebeurt iets. Een tijd om je hoofd er bij houden en je hart en het levende en blijvende Woord van God.