Nieuwe Bijbelboeken

“God sprak tot mij: jij moet een boek schrijven dat Ik Zelf zal inspreken. Waarom ik? vroeg ik aan God. En God sprak: Ik heb Me geopenbaard aan jou omdat Ik grote Geheimen wil prijsgeven…”

Zo begint de inleiding van een boek dat ik op Bol.com tegenkwam. Deze schrijfster claimt nogal wat! Zij gaat door: “Dit boek is dus niet uit eigen wil geschreven maar omdat God het mij opgedragen heeft. En het is beslist geen verlengstuk van de Bijbel; maar na de komst van de Bijbel is God ook niet opgehouden met het doorgeven… en vooral met het verduidelijken van Bijbelse én hedendaagse dingen.”

Haar claim dat God het ‘Zelf zal inspreken’ maakt dit boek per definitie wél een verlengstuk van de Bijbel. Door te stellen dat God ‘na de komst(?) van de Bijbel’ niet is opgehouden met ‘doorgeven’, hanteert zij het idee van een open canon. Schrift met schrift vergelijken voldoet niet meer. Nee, we hebben blijkbaar nieuwe Bijbelboeken nodig voor ‘het verduidelijken van Bijbelse dingen’.

Dat de schrijfster dit boek in eigen beheer uitgeeft, zou kunnen suggereren dat ze een eenling is. Haar Facebook-pagina wekt echter de indruk van een bevlogen evangelisch-charismatisch christen. Haar claim dat ze een door God gedicteerde boodschap opschrijft, past in de ontwikkelingen in de charismatische beweging. In Amerikaanse charismatische beweging is het publiceren van nieuwe openbaringen in ‘opdracht van God’ al langer een geliefd en lucratief verdienmodel.  

In 2003 verscheen de bestseller ‘Heaven is so real’, dat in Nederland werd vertaald en uitgegeven door stichting Heilbode van Jaap Dieleman. Choo Thomas, de schrijfster van dit bizarre boek, claimde door Jezus meegenomen te zijn naar de hemel, waar zij de opdracht kreeg een ‘eindtijdboek voor Zijn gemeente’ te schrijven. De ‘Jezus’ in het boek zegt expliciet dat zij behoort tot de Bijbelschrijvers. Een uitbreiding op de Bijbel dus! Dit boek werd door charismatische leiders bejubeld en aanbevolen. Die acceptatie is het symptoom van een gevaarlijke trend.

Voor velen heeft het ‘Sola Scriptura afgedaan. De Bijbel is niet meer de exclusieve bron van waarheid voor leer en leven, noch de enige toetssteen voor het werk van Gods Geest in de gemeente. Men wil meer. Dat was ook het argument van Sarah Young, schrijfster van de populaire dagboeken als ‘Dichtbij Jezus’. Zij claimt die woorden rechtstreeks uit de mond van Jezus te ontvangen. In de eerste Engelse editie verwoordde zij het zo: “Ik wist dat God tot me sprak door de Bijbel, maar verlangde naar meer. In toenemende mate wilde ik horen wat God tegen mij persoonlijk wilde zeggen op een gewone dag. Ik besloot te ‘luisteren’ naar God met een pen in de hand, alles opschrijvend waarvan ik dacht dat Hij het zei. De eerste keer dat ik het probeerde voelde het vreemd, maar ik kreeg een boodschap.” Deze uitspaak riep terecht kritiek op. Gods persoonlijke spreken door de Bijbel was niet genoeg. Ze wilde nieuwe openbaringen die blijkbaar voor iedereen bedoeld zijn. Ze verdient er goed aan. 

In herdrukken van Youngs eerste boek is die omstreden passage verwijderd, evenals sommige ‘uitspraken van Jezus’ die in strijd waren met de Bijbel. Zulke verhullende correcties veranderen echter niets aan de oorspronkelijke claim van de schrijfster. Velen lezen deze dagboeken als betrouwbare woorden van Jezus. Voormalig New-Ager Elke Kamphuis waarschuwde terecht dat Young’s methode identiek is aan het occulte ‘automatisch schrift’ dat New Agers hanteren om ‘boodschappen’ te ontvangen. 

Door de acceptatie van dit soort boeken, door cursussen van ‘leren profeteren’ of het oefenen in het ontvangen van ‘woorden van de Heer’ wordt een hele generatie losgeweekt van de vaste grond van Gods openbaring in de Bijbel. Deze misleidende individualisering en subjectivering van het geloof met zijn vele nieuwe en uiteenlopende ‘openbaringen’ leidt tot versplintering en ontsporing van de evangelische beweging.