Pastorale blunders ondergraven onderwijsvrijheid

Op deze site is meerder malen geschreven over de vrijheid van onderwijs. Het is belangrijk dat scholen vast kunnen houden aan een Bijbelse visie op huwelijk en seksualiteit en hun leerlingen daarin mogen onderwijzen. Dat dit zoveel discussie oproept, laat zien hoe intolerant het liberale denken kan zijn en hoeveel moeite het sommige mensen kost om anderen niet alle verworvenheden van de seksuele revolutie door hun strot te duwen.  

Maar daarmee is niet alles gezegd. Juist omdat de onderwijsvrijheid op dit punt zo onder vuur ligt, is het belangrijk dat christelijke scholen transparant zijn in hun beleid, en proactief zijn in het evalueren van hun eigen functioneren op het gebied van begeleiding van homoseksuele leerlingen. 

Ja, pesten van homo’s komt overal voor, op alle soorten scholen. Ja, er zijn altijd docenten die domme dingen zeggen, ongevoelig zijn, of die het grondig verknallen op pastoraal gebied. Maar als wij ethisch gezien een hogere standaard claimen dan openbare scholen, dan moeten we dat wel waarmaken. Homoseksuele leerlingen, met de kwetsbaarheid die daarmee gemoeid is als je als refo opgroeit, mogen verwachten dat ze beschermd, ondersteund en zorgvuldig behandeld worden. 

Dat lijkt in een aantal gevallen uitdrukkelijk niet gebeurd te zijn op de Gomarus scholengemeenschap. Het artikel in het NRC was niet mals.  Ja, je kunt gaan klagen over alle media-aandacht, en dat zaken aangedikt worden. Maar het domste dat je in zulke gevallen kan doen als school is zelf in de slachtofferrol kruipen. Er liggen ernstige aantijgingen op tafel van grote pastorale blunders met voor in elk geval een van de leerlingen verstrekkende gevolgen. Het is ongepast om jezelf daaruit te willen kletsen zonder dat eerst grondig te onderzoeken.

Ze zullen mij wel niet om advies vragen, maar ik geef het toch maar even. Als ik de Gomarusschool was, dan zou ik een onafhankelijk onderzoek laten doen door een externe organisatie die ervaring heeft op dit gebied. Die organisatie zou alle leerlingen die dat willen, de kans moeten geven om indien gewenst anoniem hun verhaal te doen over hun ervaringen. Die organisatie moet dan onderzoeken of en waar er dingen verkeerd zijn gedaan. De school biedt waar nodig excuus en schadevergoeding aan, stafleden die duidelijk pastoraal onbekwaam gehandeld hebben worden ontslagen en alle stafleden krijgen duidelijke richtlijnen over het omgaan met het onderwerp in lessen en met pestgedrag wanneer ze dat zien. En, niet onbelangrijk, de leerling met een geheimhoudingsverklaring wordt daarvan ontheven. Geheimhoudingsverklaringen zijn pastoraal rampzalig en gaan in tegen het transparantiebeginsel. 

Bovenstaande is niet onnodige rompslomp opgelegd door mediahysterie. Het is zorgvuldig omgaan met zowel je leerlingen als met de vrijheid van onderwijs die je geniet. Zodat je leerlingen een goed getuigenis over je kunnen geven naar de wereld toe, over de zorg en liefde die ze ontvangen hebben. 

Ik zeg niet dat alle homoseksuele leerlingen op refoscholen slechte ervaringen hebben of dat de cultuur op alle refoscholen gelijk is. En ook in het geval van de Gomarus scholengemeenschap waren er positieve verhalen over fijne docenten die echt hiepen. Maar als zulke verhalen boven komen, dan moet een school niet wachten tot de inspectie erop duikt, maar zelf het voortouw nemen door open en integer het eigen handelen te onderzoeken.