Hero of zero? Dat boeit niet

Frenkie de Jong wordt flink bejubeld in de Spaanse media. De 23-jarige middenvelder bloeit helemaal op in de aanvallende rol die trainer Ronald Koeman hem heeft gegeven. Zelfs wereldspeler Messi lijkt onder zijn invloed beter te gaan spelen. Een paar citaten uit Spaanse kranten over de ‘Superman van Barcelona’:

“De Jong heeft een enorme transformatie ondergaan. Hij heeft eindelijk zijn kettingen afgedaan. Hij is tegenwoordig beslissend, onvermoeibaar en de speler die 75 miljoen euro waard is.”
“Niemand kon voorzien dat De Jong op zijn nieuwe positie zó zou ontploffen. (…) Hij is op dit moment de beste middenvelder van FC Barcelona.”

Het zal maar van je gezegd worden als 23-jarige. Hoe kun je dan nog het hoofd koel houden? Hedwiges Maduro, oud-speler van Sevilla en Valencia, moet erom lachen. “In de Spaanse pers ben je de ene dag een hero en de volgende dag een zero, dus ik neem dat niet zo serieus,” zegt hij op NU.nl. “Je moet ze alleen niet tegen je hebben, want dan komt het extra hard aan. Dan heb je zeven kranten die elke dag negatief over jou schrijven en dat is niet fijn. Maar je moet als speler weten dat hun mening niet belangrijk is en alleen luisteren naar de trainer en teamgenoten.” 

De monnik Thomas a Kempis zou Maduro gelijk geven. Eeuwen geleden schreef hij: “Als je je leven in de mond van mensen legt, zul je nu eens iets, dan weer niets zijn, maar nooit ben je vrij en rustig.” Dus laat je niet gek maken door al die meninkjes, of ze je wel of niet aardig vinden. De ene dag ben je een hero, dan weer een zero – wat geeft het? Het boeit niet. Alleen dit is belangrijk: richt je blik op je medespelers en op de trainer. 

Nog belangrijker is dit principe voor ons geestelijke leven, zoals Hebreeën 12:1-2 ons laat zien: “En laten wij met volharding de wedloop lopen die voor ons ligt, terwijl wij het oog gericht houden op Jezus, de Leidsman en Voleinder van het geloof.”