Seksuele voorlichting

Het is niet zo heel lang geleden dat seksuele voorlichting aan christelijke kinderen zich beperkte tot de biologische feiten en het algemeen aanvaarde ‘wacht tot je trouwt’. Maar de tijd dat dit genoeg is, ligt definitief achter ons. De onbeperkte beschikbaarheid van porno heeft veel dingen ingrijpend veranderd. Als ouders, jeugdwerkers en predikanten, wordt hierdoor veel meer van ons gevraagd op het gebied van seksuele voorlichting. 

In de eerste plaats hebben jongeren, ook als ze zelf geen porno kijken, doorgaans al jong weet van een breed scala aan seksuele handelingen, afwijkingen en perversiteiten. Door de hoge consumptie van internetporno zijn allerlei dingen die vroeger als marginaal werden gezien, deel van de mainstream geworden. Ze horen erover spreken door vrienden, krijgen er voorlichting over op school, horen hoe er grappen over gemaakt worden op TV, zien memes en volgen discussies op sociale media. In de beeldcultuur waarin ze opgroeien, worden grafische details ook niet aan hun eigen voorstellingsvermogen overgelaten. 

Veel christelijke ouders, vooral als ze zelf in een christelijke zuil zijn opgegroeid, hebben een flinke inhaalslag te maken. Dit is niet eenvoudig, want vaak gaat het om dingen waarover je liever niet te veel weet en die je ook niet even wilt googelen. En het zijn vaak dingen waarover er een grote weerstand is om met kinderen te praten. Toch is dat belangrijk. Jongeren denken al gauw dat de dingen die ze horen niet alleen normaal zijn, maar ook van hen verwacht worden in relaties. 

Kijken jongeren zelf porno, en het merendeel van de christelijke jongeren doet dat op een gegeven moment, dan wordt het nog ingewikkelder. Vaak beginnen jongens al in hun jonge tienerjaren met het kijken van porno en doen dat uren per week of zelfs per dag. Als je je zo vaak vergaapt aan het gebruik en misbruik van vrouwenlichamen, wordt het erg moeilijk om een gezonde waardering en respect te ontwikkelen voor vrouwen. De verwachtingen van wat vrouwen willen en van een normale seksuele relatie worden verwrongen. Jongens leren dat ze zich dominant moeten gedragen. Meisjes op hun beurt leren dat ze er op een bepaalde manier moeten uitzien, dat zelfs hun vagina aantrekkelijk moet zijn, waarbij pornografische beelden dicteren wat aantrekkelijk is. Ook wordt seksuele agressie tegen hen door ponografie genormaliseerd. Voor zowel jongen als meisjes maakt de invloed van porno het moeilijk om te leren grenzen te stellen en die van anderen te respecteren. 

Maar ook hier geldt, jongeren die zelf geen porno kijken, worden toch beïnvloed door hoe pornografie de seksuele normen van de maatschappij vervormt. Gesprekken over respect voor jezelf en de ander, veilige grenzen en een gezond, Bijbels zelfbeeld zijn cruciaal. Ook moet telkens weer naar voren worden gebracht dat seks een uitdrukking van liefde en intieme verbondenheid is, en daar niet van moet worden losgemaakt. Er mag nooit sprake zijn van dwang, van expres pijn doen of beschadigen, van angst of vernedering. 

Weinig ouders durven het aan om aan tafel het Hooglied te lezen en te bespreken met hun kinderen, maar misschien is dat een eerste stap om tegenwicht te bieden aan de pornoficatie van de samenleving. Ook een ouderlijke relatie waarin respect, tederheid en wederzijdse trouw voor kinderen zichtbaar is, kan een krachtig tegengif zijn.