Homogenezers

Er is vorige week In de Tweede Kamer opnieuw een motie ingediend waarin wordt aangedrongen op een verbod op ‘homogenezing’. Er loopt een onderzoek naar deze ‘kwalijke praktijken’, wat zo ver ik weet nog niet is afgerond, maar kennelijk is er haast bij. Bij een vorige soortgelijke motie (mei 2019) noemde oud FvD-Kamerlid Hiddema de motie ‘juridisch wrakhout’. “Er worden allerlei delicten omschreven die al strafbaar zijn. Dit is etalagepolitiek, en daarom hebben wij tegen gestemd.” Zijn verdere motivatie? “Iedereen op seksueel terrein mag van ons zijn hobby’s, als instincten, als overtuigingen beoefenen zoals hij of zij kiest. Het zal ons volledig worst zijn.” In deze minder politiek correcte bewoordingen geeft Hiddema eigenlijk de mening weer van alle seculiere partijen. “Denk en doe op seksueel gebied wat je zelf wilt.”

Dat is althans de theorie. De praktijk is iets anders. Als het bijvoorbeeld over homoseksualiteit gaat wordt er toch wat meer puristisch gedacht. De homodiscussie lijkt een aparte status te hebben gekregen. Onaantastbaar. Over het christelijk geloof mag je alles zeggen. Je mag het meer dan achterlijk noemen. Je mag het een collectieve dwangneurose vinden. Je mag dat en nog veel meer niet alleen vinden, maar ook voor je uittoeteren. Ook over de monogame heteroseksuele echtverbintenis mag alles gevonden en gezegd worden. Je mag het een gevangenis noemen. En natuurlijk zijn alle vrouwen lesbisch, behalve die het nog niet weten. 

Eerlijk gezegd heb ik er weinig moeite met al die meningen. Het brengt me ook niet echt van mijn stuk. De grens is bewuste belediging en dreigen met geweld en uitvoeren van geweld. Maar verder… je leeft in een vrij land en je zegt wat. Voor velen kan alles en mag alles. Niets is te gek. Maar mocht je twijfels hebben over de homoseksuele leefwijze, dan kun je dat toch maar beter voor je houden. Al heel snel ben je een opruier, iemand die aanzet tot geweld, of een potentieel gevaar voor de volksgezondheid. Het staat zo’n beetje gelijk aan heiligschennis. Ja, er is homogeweld, veel te veel, maar mag er misschien wel gewoon gepraat worden? Is van mening verschillen nog een optie of moeten we allemaal in koor op aanwijzing van het COC ‘hosanna’ roepen voor de LHBT-beweging?  

De discussie zou wel iets beter kunnen. Er gebeuren vast wel hier of daar enge dingen. Pastorale hulp moet altijd vrijwillig zijn en met grote zorgvuldig verleend worden. Maar nu wordt het begrip ‘homogenezer’ zo breed opgevat dat je er niet veel voor hoeft de doen om dat etiket te bemachtigen. Ja, er zijn christenen voor wie de Bijbel het hoogste gezag heeft. Ze lezen daar weinig positiefs in over de homoseksuele leefwijze. Er zijn christenen met homogevoelens die daarom kiezen om niet zo te leven. Moet in een vrije samenleving niet echt een probleem zijn. Maar dat is het wel. Zo gauw ze dat openlijk laten weten – en dat valt toch onder de vrijheid van meningsuiting – dan roepen ze volgens velen op tot haat of erger, tot geweld tegen homo’s. Zo is de sfeer geworden. Je zag dat ook in de discussie bij de reformatorische scholen. Je kunt luisteren, zorg besteden, meeleven, begrip opbrengen, ruimte creëren, het is allemaal niet genoeg. Je moet gewoon denken zoals de homobeweging denkt. Op deze manier worden bijbelgetrouwe christenen gecriminaliseerd.