Begaafd of betrouwbaar?

Enkele maanden geleden overleed apologeet Ravi Zacharias, Amerikaan van Indiase komaf. Hij had een grote, internationale bediening en werd wel de tweede C.S. Lewis genoemd. Enkele van zijn boeken waren ook in het Nederlands vertaald, waaronder ‘De Grote Wever’ , ‘Jezus en de Goden’ en ‘Als God ver weg voelt’.

Hij werd begraven met het eerbetoon dat je verwacht in Amerika van een evangelicale grootheid. Zelfs vice-president Mike Pence hield een emotionele speech op zijn begrafenis. Hij had miljoenen over de hele wereld bereikt met zijn bediening, zowel door zijn boeken als door zijn spreken. En nu had hij zijn loop voleindigd.

Wat zou het fijn zijn als we het daarbij konden houden. De Indiase jongen, bekeerd na een zelfmoordpoging, geroepen door God en geëindigd als een soort Billy Graham. En wat is het verschrikkelijk dat we het daar niet bij kunnen houden.

Want Zacharias, wiens levenswerk het verdedigen van de waarheid was, diende de leugen. Al jaren voor zijn dood bleek dat hij het niet zo nauw nam met de waarheid over zijn eigen achtergrond. Hij claimde bijvoorbeeld verbonden te zijn aan de universiteiten van Oxford en Cambridge en liet zichzelf ‘doctor’ noemen. Hij was echter nooit gepromoveerd en heeft nooit les gegeven aan genoemde universiteiten. En zo waren er vele claims over zijn achtergrond die niet waar of sterk overdreven bleken.

Maar er kwamen ook andere verhalen naar buiten. Zo had hij aan het begin van zijn bediening de vriendin van zijn broer onder druk gezet om een abortus te plegen om de eer van de familie te redden. Hij hielp vervolgens om de procedure te regelen, al was dat toen illegaal. Het toen zestien-jarige meisje onderging deze abortus tegen haar wil en heeft hier decennia later nog steeds veel verdriet van. Ook bleek hij enkele jaren geleden een seksuele relatie (op afstand) te zijn aangegaan met een dertig jaar jongere, beschadigde vrouw die hem als vaderfiguur zag. Toen zij hier werk van wilde maken, klaagde hij haar aan en schikte daarna de zaak met een geheimhoudingsovereenkomst.

Beide zaken zijn grondig onderzocht en goed gedocumenteerd. Deze week kwam er nieuw en onomstotelijk bewijs naar buiten over deze ongelijke seksuele relatie (zie ook deel twee en deel drie). Zacharias had de vrouw hier stapje voor stapje ingetrokken en zijn status en invloed daarvoor misbruikt. Toch beschuldigde hij haar in de christelijke media van chantage. Helaas was zij niet het enige slachtoffer. Deze week kwam ook naar buiten dat Zacharias uitbater was van een spa, zogenaamd om geld te verdienen voor de bediening. Hij liet vrouwelijke massage therapeuten overkomen uit India en Thailand. Zacharias maakte daar zelf ook gebruik van, want hij had een slechte rug. De vrouwen moesten echter ook seksuele handelingen uitvoeren bij Zacharias. Drie werknemers hebben dat bevestigd.  

Toch wordt Zacharias’ goede naam nog bijna overal hoog gehouden. Zijn organisatie, naar hem genoemd, weigert in te gaan op de beschuldigingen. Niet een van de bekende evangelische leiders die hem altijd op handen hebben gedragen spreekt zich uit. Hij was de knuffelapologeet van evangelisch Amerika en dat wil men zo houden. Wat overal wordt benadrukt is hoe begaafd hij was in het verdedigen van het geloof.

Maar kun je anders dan concluderen dat hij zelf niet geloofde in de God die hij verdedigde? Hij heeft zijn zonden niet beleden, maar verborgen tot het einde. Decennia lang leidde hij een dubbel leven. Toch zijn zijn boeken nog overal te koop en lopen de miljoenen nog binnen bij zijn organisatie, die nu geleid wordt door zijn dochter. Meer dan 100 miljoen sinds 2017.

Dit soort onrecht is een aanklacht tegen het christendom. Blijkbaar willen wij begaafde leiders, maar geen betrouwbare leiders. We bedekken de zonden van onze helden en offeren de kwetsbaren op om door hen verslonden te worden. Dit ondergraaft het fundament van de kerk. Dit moet stoppen.