De Protocollen van QAnon

De ‘Protocollen van de Wijzen van Zion’ is ongetwijfeld één van de kwaadaardigste antisemitische vervalsingen uit de geschiedenis. Volgens dit geschrift organiseerden Joodse leiders in 1897 een vergadering in het Zwitserse Bazel, waar zij een plan opstelden voor de omverwerping van de christelijke samenleving en het bereiken van de Joodse wereldheerschappij. De protocollen beschrijven allerlei duistere werkwijzen om dat doel te bereiken. Deze ideeën waren ontleend aan een Frans geschrift uit 1864 dat niet over Joodse wereldambities ging, maar over de machtshonger van Napoleon. Het betrof duidelijk een vervalsing, maar het ontstaan van de zionistische beweging in diezelfde tijd werd gezien als ‘bewijs’. De ‘Protocollen’ werden gretig geloofd door allerlei antisemieten, en droegen sterk bij aan de Jodenvervolging in Europa. Nu nog maken Hamas en sommige Arabische machthebbers er gebruik van.

Er zijn overeenkomsten tussen dat ‘geloof’ in de ‘Protocollen’ en de huidige complothype rond ‘QAnon’ in de VS (zie Zaut, 31-8). Ook Joden werden beschuldigd van ‘deep state’ manipulatie, van geheime genootschappen en van kinderoffers. De mysterieuze ‘QAnon’ publiceert vage onthullingen over een kwaadaardige elite die op sluwe wijze naar chaos streeft om de macht te grijpen. Trump zou de enige zijn die hen kan stoppen.

De huidige hype begon met complotdenker Alex Jones, die in 2017 de ‘Pizzagate’ samenzwering op zijn webpagina’s promootte. Een geheime groep zou onder leiding van Hilary Clinton een kinderhandel en misbruiknetwerk hebben opgezet vanuit een kelder onder de Ping Pong Comet Pizzaria in Washington DC. Dit werd met zoveel vasthoudendheid verkondigd, dat veel Clinton tegenstanders het blindelings geloofden. Een ‘devoot christen’ besloot in te grijpen en viel het restaurant met vuurwapens binnen. Daar ontdekte hij zijn domme fout. Er was zelfs geen kelder. Hij gaf zich over en ging voor vier jaar de bak in.

Alex Jones bood noodgedwongen zijn excuses aan, maar sommigen wilden erin blijven geloven. Maar toen verscheen ‘Q’ op internet, via dezelfde internetkrochten als Jones. QAnon (samentrekking van ‘Q’-anonymous) verspreidde geruchten in het verlengde van Pizzagate, met als opening de ‘aanstaande arrestatie’ van Hilary. Zijn onthullingen in telegramstijl zijn altijd vaag, bizar, suggestief, zonder bewijs, en duidelijk bedoeld om angst te creëren. Het is dezelfde tactiek als die van de Protocollen.

Wie is QAnon? Niemand weet het. Sommige ‘gelovigen’ zeggen Trump, anderen ‘iemand in het Witte Huis of uit de veiligheidsdiensten. Gezien zijn hatelijke uitlatingen is hij beslist geen christen, al misbruikt hij soms Bijbelverzen. Het is overduidelijk dat hij Trump steunt. Die sympathie is wederzijds. Trump liet zich indertijd lovend uit over Alex Jones en wil ook niets negatiefs over QAnon horen. Daarmee wakkert hij de polarisatie in de Amerikaanse samenleving aan en creëert een uiterst explosieve situatie rond de verkiezingen.

Maar nog verontrustender is het dat zoveel christenen in de VS blind geloof hechten aan QAnon. Er zijn zelfs enkele charismatische kerken die zijn onthullingen centraal stellen in hun ‘geestelijke strijd’. Hun afkeer van de linkse lijn van de Democratische partij en de dwang van de identiteitspolitiek is begrijpelijk, maar het is tragisch dat ze hun hoop stellen op een anonieme en duistere macht als QAnon en de al even onberekenbare Trump.