Geen tijd voor vrede

Amerika is in oproer. Het was onvermijdelijk. Geweld tegen de zwarte gemeenschap, dat maar al te vaak onder de pet werd gehouden, komt aan het licht in een tijd van mobieltjes die filmen. Het wordt al duidelijker dat er veel te weinig is veranderd sinds de burgerrechtenbeweging van Martin Luther King jr. Ook blanken, die doorgaans weinig geconfronteerd werden met het onrecht dat deel is van de ‘gewone’ ervaring van zwarte Amerikanen, kunnen er nu moeilijk meer om heen.

En dat is ondanks alles, reden tot dankbaarheid. Want het kwaad dat al generaties in zijn greep houdt, kan niet aangepakt worden zonder dat het ontmaskerd wordt. Wie wil zien, kan het nu zien. Want demonstraties tegen politiegeweld werden beantwoord met politiegeweld. Ook als er sprake was van vreedzame demonstraties. De wijdverspreide aanvallen van de politie op de pers, soms met ernstig letsel tot gevolg, maken bovendien duidelijk dat we hier niet te maken hebben met hier en daar een rotte appel. Het is een systeem dat bestaat bij de gratie van de schemering. Als er licht op schijnt, dan wordt duidelijk hoever de praktijk van wetshandhaving afstaat van alles wat Amerikanen over zichzelf willen geloven.

‘Voor alles is een tijd’ zegt Prediker. Veel goed bedoelende christenen roepen op tot vrede en verzoening. Daar moeten we zeker naar streven. Maar niet nu. Dit is de tijd om boos te zijn. Ik hoop dat de zwarte gemeenschap de ruimte krijgt om jaren van opgekropte boosheid over het onrecht te uiten. Dat is belangrijk voor henzelf, want lijden dat niet erkend wordt vreet mensen van binnen op. Maar het is ook belangrijk voor de blanke Amerikanen. Zij moeten de diepte van het kwaad beseffen, zodat er maatregelen genomen kunnen worden die daar recht aan doen. Voor de blanke meerderheid is het een tijd van luisteren.

En voor ons ook. Er zijn grote verschillen tussen de Amerikaanse maatschappij en de onze. Maar er zijn ook overeenkomsten en onze geschiedenis heeft raakvlakken. Wat is de ervaring van de immigrantengemeenschap in Nederland? Van welk onrecht kijken wij liever weg?

‘Gerechtigheid en vrede kussen elkaar’ schrijft de dichter in psalm 85, een gebed om het herstel van Israël. Mag dat ook ons gebed zijn, voor Amerika en voor ons eigen land.

Commentaar op “Geen tijd voor vrede

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *